دقایقی پیش ، ملی پوشان ما در یک بازی سرد و کسل کننده ، تیم بحرین را بردند تا یک بار دیگرخاطرات آن روزهای شیرین حماسه ی ملبورن در اذهان زنده شود . البته با این تفاوت که این بار شادی ها نه از ته دل و خود جوش بلکه ، مصنوعی و سطحی بودند .
یادداشت هایی از سفر به تهران و شرکت در همایش فناوری اطلاعات 1
ساعت 10 صبح سه شنبه 20 اردیبهشت ، مجتمع کوثر دانشگاه آزاد : علی رغم تاکید بر حضور دانشجویان در ساعت 8 صبح ، اتوبوس ما با دو ساعت تاخیر ، در این ساعت قرار است حرکت کند .
کل نفرات اعزامی ، 24 نفر هستیم : 8 نفر دانشجوی پسر (برادر) و 14 نفردانشجوی دختر (خواهر) . دو نفر هم از طرف دانشگاه به عنوان سرپرست ، ما را همراهی می کنند : آقای مهندس س .. ( یکی از پرسنل بخش کامپیوتر) و آقای ز ... (مسئول حراست دانشگاه) . قبل از حرکت ، مسئول بخش کامپیوتر دانشگاه - آقای مهندس ع .. – به داخل اتوبوس می آید و از همان ابتدا با تذکرات پنج ماده ایش ، گربه را دم حجله می کشد ! :
1 – دخترخانم ها عقب اتوبوس بنشینند و آقا پسر ها جلو
2- دو سرپرست اعزامی در صندلی های حائل میان دختر ها و پسرها بنشینند ( مرز دختران و پسران )
3– هیچ کس حق ندارد از این مرز عبور کند مگر در موارد اضطراری ! ( جمعی از دانشجویان پیشنهاد دادند برای اطمینان خاطر بیشتر ، این منطقه مین گذاری شود ! )
4 – دختر خانم ها چادرهایشان را سر کنند ( خواهران گرامی از همان ابتدا چادرهایشان را در آورده بودند ) .
5 – در تمام طول سفر ، کلیه ی شئونات اسلامی و غیر اسلامی (!) رعایت شود .
این ، تذکرات مسئول بخش ما بود . باز هم ، همان قانون نانوشته ی این مملکت رعایت شد : " همه مجرم و خلافکارند مگر اینکه خلاف آن ثابت شود " .
بهر حال ، اجازه حرکت صادر شد و با ذکر یک صلوات ، اتوبوس ما به راه افتاد .
هنوز تذکرات پنج ماده ای مسئول بخش از گوش دیگرمان خارج نشده بود(!) که صدای بلند یک نوار خفن بندری از بلندگوهای اتوبوس شنیده شد : " سیا نرمه نرمه - سیا توبه توبه -- ..... (بدلیل رعایت بند پنجم تذکرات ، از ذکر ادامه ی این ترانه معذورم ) " . همه ی نگاهها به سوی آقای حراست دوخته شد و همه منتظر عکس العمل ایشان بودند اما ایشان هیچ عکس العملی از خود نشان ندادند .
و اما آقای حراست : اولین بار ، آقا صمد - شاگرد راننده - مسئول حراست آقای ز .. را با این عنوان (آقای حراست) صدا زدند و اصرار ایشان در دفعات بعد در نامیدن نامبرده با این عنوان باعث شد در تمام طول این سفر ، آقای ز.. با این عنوان – آقای حراست – نامیده شوند .
تصویری از آقا صمد (کمک راننده)
من هم در ادامه ی این یادداشت ، از همین نام استفاده می کنم ! . (ضمنا" این را هم اضاف کنم که آقا صمد به شدت با کلمه ی " زردآلو" حساسیت داشتند ! و اگر کسی از این واژه استفاده می کرد به شدت واکنش نشان می داد ! البته ما آخر دلیلش را ندانستیم ولی هر چه بود آقای راننده خیلی ایشان را اذیت می کردند ) . از ابتدای اینکه آقای حراست وارد اتوبوس شد ، چهره ی ایشان تمام امیدهای دانشجویان برای داشتن یک سفر خوب و آزاد را برباد داد
آقای حراست با چشمانی تیزبین در حال انجام وظیفه
اما بر خلاف انتظار ما ، آقای حراست ، یک شخص خیلی مهربان و دوست داشتنی از آب در آمد و در طول سفر ، خیلی از موارد را با بزرگواری تحمل کردند و به روی ما نیاوردند ( حراست دوست داریم ... ) . اما دیگر سرپرست همراه ما ، چهره ای ساکت ، مظلوم و بی سر و صدایی بود که ما آخر نفهمیدیم برای چه همراه ما آمده بودند !( البته فکر می کنم خودشان هم نفهمیدند ! )
سرپرست مظلوم و ساکتی که همیشه خواب بود
ساعت 5/3 بعد الظهر به شیراز رسیدیم . در بدو ورود ، خانواده ی یکی از دانشجویان شیرازی از فرصت استفاده کرده و طبق هماهنگی قبلی ، خود را به کنار پل غدیر رسانیده بودند . اتوبوس ما هم همانجا توقف کرد و طفل معصوم به آغوش پدر و مادرش رفت ( واقعا" اشک آدم در می آید ) . هنگامی که به داخل اتوبوس برگشت یک سبد پر از "ازگیل " را به همرا ه داشت که بچه ها ، همان لحظه ترتیبش را دادند ! البته من همچین میوه ای را ندیده بودم ! حتی طرز خوردنش را هم نمی دانستم .
ساعت 5/3 عصر ، ناهار را در یک رستورا ن سنتی در شیراز صرف کردیم و بعد ، نماز را در مسجدی در خروجی شهر شیراز خواندیم و بسوی اصفهان به راه افتادیم .
زاویه ی گرفتن این عکس ، چندان مناسب نیست ! شما ببخشید
نیمه های شب به اصفهان رسیدیم و بدون هیچ توقفی به مسیر ادامه دادیم . در طول مسیر ، هیچ کدام از بچه ها تا صبح علی الطلوع نخوابیدند . خواهر و برادر ! هیچ کدام به دیگری رحم نمی کرد ! از هیچ شیطنت و اذیتی دریغ نکردند . حتی به من مظلوم هم رحم نمی کردند ! . نوار هم با صدای بلند برای خودش می خواند : سیا نرمه نرمه – سیا توبه توبه ........ ! ( ول کن ما نبود ) . راننده هم جو گیر شده بود !
این هم آقای راننده که بعضی مواقع زیادی جو گیر می شدند!
حتی بعضی مواقع ، مسیر را بصورت مارپیچ و متناسب با ریتم نوار می پیمود ! (خدا آخر و عاقبت همه ما را ختم به خیر کند . آمین ) . بالاخره صبر آقای حراست هم تمام شد و به کنار راننده آمد و نسبت به این وضعیت اعتراض کرد . ( والبته تمام کاسه کوزه های ما را هم سر ایشان شکاندند ! ) . این مسئله باعث شد تا بچه ها در ادامه ی مسیر تا تهران ، جیکشان در نیاید !
همزمان با اذان صبح ، نماز را در یکی از سوهان فروشی های " حاج حسین و برادران " ادا کردیم . ( قابل توجه اینکه ، در قم و حومه ، قریب به 300 سوهان فروشی وجود دارد که همگی خود را سوهان فروشی حاج حسین و برادران (اصلی ) می دانند ! ) .
ساعت 30/7 صبح : اینجا تهران است ، ترمینال غرب ، جنب میدان آزادی . از اتوبوس پیاده شدیم و سوار بر مینی بوس کرایه ای ( اتوبوس نمی تواند وارد حریم شهر شود ) به سمت محل برگزاری همایش به راه افتادیم .
بر خلاف انتظارم ، اینبار تهران را غبار آلود و شلوغ ندیدم . فکر می کنم آخرین باری که به تهران آمدم پارسال بود یا دو سال پیش . هوای تهران ، آفتابی ، در بضی نقاط ، ابری همراه با مه صبحگاهی ، باران ، برف و تگرگ پراکنده بود ! (مثل اخبار هواشناسی ! ) . از شوخی گذشته ، هوا عالی بود : ابری ، تمیز و در بعضی لحظات روز ، همراه با نم نم آهسته ی باران .
ساعت 45/9 صبح ، به دانشگاه علم و صنعت تهران – محل برگزاری همایش – رسیدیم . در طول مسیر ، برج میلاد را هم دیدیم ، کج شده بود !
در ابتدای ورود به محل ، کارت های شناسایی ورود به سالن همایش که مشخصاتمان روی آن درج شده بود را بهمراه یک خبرنامه و یک کیف پر از وسایل لازم ! (کتاب ، CD ، قلم ، کاغذ ، لیوان و .... ) از تعدادی دختر خانم آراسته و خندان (که خدا آنها را برای پدران و مادرانشان نگه دارد ) تحویل گرفتیم و وارد سالن همایش شدیم . سالن همایش ، چندان شیک نبود . در لحظه ی ورود ما ، استاد اکبری در حال سخرانی بود . یادم نمی آید از چی صحبت می کرد . پس از آن نیز آقای پورفسور "بوترابی " به ایراد سخرانی پرداختند. ایشان در مورد نحوه ی PROCCESSING در مغز و کامپیوتر صحبت کردند . همزمان ، تصاویر و مطالب متناسب با موضوع نیز از طریق ویدئو پروژکشن نمایش داده می شد . ایشان در قسمتی از صحبتهای خود به این موضوع اشاره کردند که بسیاری از قوانین ریاضی وفیزیک و ... (از جمله جدول ضرب ) در طبیعت وجود ندارند و صرفا" یک نوع تصدیق ذهنی است و ....
ساعت 20/10 صبح ، تنفس اعلام شد و در سالن با کیک و آب میوه و موزاز میهمانان پذیرایی بعمل آمد .
آقای حراست از زوایای مختلف
از این فرصت استفاده کردیم و از نمایشگاه فناوری اطلاعات که در حاشیه ی این همایش دایر شده بود بازدید کردیم .
ساعت 20/11 به سالن همایش بازگشتیم . سخرانی ها و ارائه ی مقالات شروع شد . همه ی اساتید و سخنرانان سعی داشتند از کلمات قلنبه – سلمبه و خارجکی برای بالا نشان دادن سطح علمی خود استفاده کنند ! مثلا" یکی از همین اساتید ، به قول خودش معادل فارسی SEBTEMBER ELEVEN (یازده سبتامبر ) را نمیدانست !! ویا کلمه ی وبلاگ را نمی شناخت و به آن می گفت : سیستم ابطحی !! . بقیه ی صحبتهایش را نشنیدم ، روی صندلی در سالن همایش خوابم برده بود ! (به خاطر بی خوابی شب قبل در اتوبوس ) . نزدیکهای ظهر ، بچه ها صدایم زدند و گفتند فلانی پاشو بریم نماز بخوانیم ! . برای ادای نماز ظهر به مسجد دانشگاه رفتیم .
نمایی از داخل مسجد دانشگاه علم و صنعت تهران
مسجد قشنگی بود . البته از وقت نماز گذشته بود و همه داشتند از مسجد بیرون می آمدند . (خدایا تهران این همه نماز خوان دارد ؟! ) . در کنار درب ورودی سالن مسجد ، طوماری که در اعتراض به جنایات رژیم صهیونیستی خطاب به دبیر کل سازمان ملل نوشته شده بود روی میزی قرار داده بودند و همه (دانشجویان بسیجی ) داشتند آن را امضا می کردند . بر روی مقوای بزرگی نیز در اعتراض به شهریه ای شدن دنشگاه و ورود آزاد افراد به دانشگاه در قبال پرداخت شهریه ، مطالبی درج شده بود و در آن ، زمانی برای اجتماع در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی مشخص شده بود . ( یکی نسیت به این عزیزان بگوید آخه آدم عاقل ، شما درس و مشق و کار و زندگی خودتان را بچسبید ، چه کارتان به بقیه ی ملت ؟ ) . نماز ظهر را بصورت شکسته خواندیم (وااای خدا ، نماز شکسته خواندن ، عجب حالی می دهد ) و بعد در گوشه ای از سالن مسجد روی زمین ولو شدیم و بخواب رفتیم .
ساعاتی بعد برای صرف ناهار به سالن سلف سرویس رفتیم ........
ادامه دارد
برگزاری همایش فناوری اطلاعات و IT در تهران
هفته ی پیش قرار بود جمعی از اعضای هیئت علمی دانشگاه ، در همایش فناوری اطلاعات IT که درتهران برگزار می شد شرکت نمایند . بهمین خاطر از اعضای داوطلب شرکت در این همایش ثبت نام می شد . نمی دانم چگونه شد که من هم علی رغم تمام مشغله های کاری و درسی ام برای حضور در این همایش اسم نوشتم و به همراه بقیه به تهران رفتم .
از آنجائی که اردوی دانشجویی ، حال و هوای خاص خودش را دارد من هم قصد دارم یادداشت ها و خاطرات خود از این سفر کوتاه را بهمراه تصاویری طی روزهای آینده در چندین قسمت در این وبلاگ قرار دهم . پس :
فعلا" التماس دعا
بالاخره شورای محترم نگهبان در کمال بیطرفی (!!)و بدور از هر گونه جانبداری از حزب خاصی (!) اسامی تائید صلاحیت شدگان نهایی را اعلام کرد : رفسنجانی،احمدی نژاد،کروبی،لاریجانی،قالیباف و محسن رضایی ! آدم در حیرت می ماند .... . حتی به زواره ای عضو سابق خودشان (شورای نگهبان ) هم رحم نکردند ! کسی که هر دو دوره ی قبل جزء کاندیداهای نهایی ریاست جمهوری بوده و تا همین چند پیش ِ مرجع تشخيص صلاحيت داوطلبان نمايندگی مجلس يا رياست جمهوری بوده، حالا خودش از طرف اعضای همان مرجع رد صلاحيت شده! يا للعجب! بهر حال ما مانده ایم و یک سری کاندیدا از احزاب مختلف !! البته شورای محترم نگهبان اعلام کرده که در این قضیه کاملا"رعایت اصول بیطرفی را کرده است !
آدم می ماند که قسم حضرت عباس را باور کند یا دم خروس را ؟
